دامنه وسیع تغییرات در صفات و فاکتورهای اندازه گیری شده، حاکی از وجود تنوع زیاد و مطلوب از جنبه های مختلف مورفولوژیک در ژنوتیپ های توت فرنگی مورد مطالعه می باشد. این تنوع زیاد دسترسی به یک مواد گیاهی شناخته شده و همچنین مطلوب را جهت برنامه های به نژادی فراهم می کند. به این منظور آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با استفاده از روش دی آلل انجام شد. برای ارزیابی ترکیب پذیری عمومی و خصوصی والدین از نتاج چهار والد (رقم) کردستان، کاماروزا، سلوا و کوئین الیزا که قبلا به صورت دو طرفه در دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستان به صورت دی آلل تلاقی داده شده بودند، استفاده شد. ژنوتیپ های 1 ساله توتفرنگی در بهمن ماه 1399 در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستان در گلدانهای چهار لیتری در بستری شامل کوکوپیت و پرلایت به نسبت 1 به 1 حجمی-وزنی درصد حجمی کشت گردید. و ژنوتیپ ها بر اساس ویژگی های ظاهری کلاستر بندی شده و در 8 گروه قرار گرفتند. نتایج حاصل این پژوهش نشان داد. بیشترین تراکم آنتوسیانین در گوشوارک در ژنوتیپ های گروه 5 مشاهده شد که با تراکم آنتوسیانین گوشوارک در ژنوتیپ های گروه 7 و 8 اختلاف معنی دار نداشت. بزرگ ترین اندازه گل در ژنوتیپ های گروه 4 مشاهده وجود داشت در حالیکه کمترین و بیشترین اندازه کاسه گل در ژنوتیپ های گروه 4 و 7 مشاهده شد. طرز قرار گرفتن گلبرگ در گروه 7 به صورت به هم پیوسته با هم بود. همچنین گروه 7 گلبرگ های طویل تر و کشیده تری نسبت به گروه های دیگر داشت. در گروه 4 و 7 میوههای قطور تری مشاهده شد. گروه 5 میوه های درشت با گل های ریز داشت که اختلاف معنی داری با گروه 6 و 7 نداشت. در گروه 5 پستی بلندی در سطح میوه بسیار کم بود و میوه ها صاف و یکدست بودند. درگروه 5 و 7 میوه هایی با رنگ قرمز تیره مشاهده شد که گروه 7 از نظر براقیت میوه هایی کدر داشت. در گروه 5 میوه به سختی از گل آذین جدا می شد. اندازه حفره در وسط میوه در ژنوتیپ های گروه 2، 7، 1 و 4 بیشتر از گروه های دیگر بود اما از نظر رنگ گوشت میوه ژنوتیپ های گروه 5 نسبت به گروه های دیگر پررنگ تر بود. یکنواختی رنگ گوشت میوه در ژنوتیپ های گروه 5 و 7 بیشتر از گروه های دیگر بود اما ژنوتیپ های گروه 2 و 7 میوه هایی دیررس تری نسبت که سایر ژنوتیپها داشتند.
