هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگیهای روانسنجی پرسشنامه شایعه پراکنی سایبری نسخه نوجوان در میان گروهی از دانشآموزان نوجوان ایرانی انجام شد. روش: روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان متوسطه اول و دوم استان کردستان در سال تحصیلی 1403 بود که با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای 1384 شرکتکننده (638 نفر دختر و 746 نفر پسر) انتخاب شدند. ساختار عاملی و قابلیت اطمینان و همچنین اعتبار همزمان نسخه ایرانی (CGQ-A) بررسی شد. یافتهها: بر طبق نتایج تحلیل عاملی تأییدی ساختار یک عاملی مقیاس با نه سوال با دادهها برازش مطلوبی داشت. نتایج مربوط به همبستگی بین این پرسشنامه با مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-21) و پرسشنامه تجربه قلدری-قربانی سایبری (CBVEQ) از روایی همگرا در پرسشنامه شایعه پراکنی سایبری حمایت کرد. همسانی درونی پرسشنامه شایعه پراکنی سایبری نسخه نوجوان (CGQ-A) با ضریب آلفای کرونباخ 86/0 گزارش شد. نتیجهگیری: در مجموع، نتایج پژوهش حاضر روایی و پایایی پرسشنامه شایعه پراکنی سایبری نسخه نوجوان (CGQ-A) را برای سنجش شایعهپراکنی در دو بعد مثبت و منفی در دانشآموزان نوجوان تایید میکند. شایعهپراکنی سایبری ایرانی ابزار جدید و دقیقی را برای تحقیقات نظری در دنیای مجازی در ایران ارائه میدهد.
