مقدمه: دانش آموزان و سلامت آنان یک مسئله بسیار حیاتی و ضروری است، بنابراین توجه بهسلامت روانی دانش آموزان و بهویژه دختران از اهمیت خاصی برخوردار است. مطالعه حاضر باهدف توصیف تجارب زیسته دانش آموزان در رفتارهای خود آسیبرسان (NSSI) بود. روش: جامعه موردمطالعه شامل همه دانش آموران 13 تا 16 ساله که درسال 1396 به مشاوران مدارس شهر سنندج مراجعه کردند. نمونهها بهصورت هدفمند انتخاب شدند و با رویکرد پدیدارشناسی موردمطالعه قرار گرفتند. برای جمعآوری اطلاعات، از مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته استفاده گردید. اطلاعات خام با استفاده از روش Colaizzi مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. یافتهها: عوامل مختلفی منجر به خود آسیبرسانی (NSSI) دختران نوجوان میشود؛ که در سه دستهی مؤلفههای اصلی: عوامل روانشناختی، عوامل ارتباطی و عوامل خانوادگی و مؤلفههای فرعی: تجربه آسیب روانی، خود تنبیه گری، خطاهای شناختی، عدم کنترل هیجانی، یأس و استیصال، همنوایی هیجانی، فقدان جرأتمندی سازگارانه، پذیرش مثبت در دنیای مجازی، خلأ عاطفی خانواده، انتقادگری والدین جای میگیرد. نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که سه دسته از عوامل روانشناختی، ارتباطی و خانوادگی، در گرایش دختران به (NSSI) مؤثر هستند. متخصصان میتوانند با کنترل این عوامل و بهبود وضعیت روانشناختی، ارتباطی و خانوادگی این دانش آموزان؛ از راهبردهای مداخلهای مناسب در جهت کاهش اقدام به (NSSI) در دانش آموزان استفاده کنند.
