مشخصات پژوهش

صفحه نخست /بررسى و تحلیل غزلى از مولانا ...
عنوان بررسى و تحلیل غزلى از مولانا با رویکرد نشانه شناسى
نوع پژوهش مقاله چاپ‌شده
کلیدواژه‌ها تحلیل نشانه شناختی، نشانه ادبی، نشانه عرفانی، غزلیات مولوی.
چکیده نشانه شناسى به عنوان رویکردى جدید در نقد ادبى، براى تحلیل آثار مختلف به کار می رود و در پنجاه سال گذشته ( 1964 ) براى تحلیل متون گوناگون محل رجوع منتقدان ادبی بوده است. این نوع تحلیل با توجه به گستره آن در دانش های مختلف و متون گوناگون به کار رفته که در این میان شعر ومتون خلاقه به دلیل بهره گیری از نشانه های ویژه بیشتر محل تامل بوده است. با این توجه باید گفت که تحلیل نشانه شناختى شعر (شعر نو و کلاسیک) زمینه ساز خوانشى نو از آن می شود و درک بهتر متون ادبى را در پی دارد. در پ ژوهش حاضر سعی می شود یکی از غزل هاى مولانا جلال الدین محمد بلخى انتخاب و نشانه هاى ادبى و عرفانی موجود در آن تحلیل و رابطه ی میان دال ها و مدلول ها (دلالت) نشان داده شود. برای این منظور ابتدا نشانه شناسی ادبی معرفى گردیده و سپس غزلى از کلیات شمس، براساس این رویکرد تجزیه و تحلیل شده است. روش پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلى است و داده ها با استفاده از تکنیک تحلیل شده است. بررسی تحلیلی این غزل ها با توجه به دانش « تحلیل محتوا » نشانه شناسی نشان می دهد که مولانا، واژه ها (نشانه ها) را در معنا ی قراردادی آنها به کار نمی گیرد؛ بلکه برخی را در معنای عرفانی و برخی را در معنای ادبى به کار می برد. در این غزل ده بیتی، بیست و یک نشانه ادبى و یازده نشانه عرفانی شناسایی و تحلیل شده است.
پژوهشگران سید احمد پارسا (نفر سوم)، یدالله محمّدی (نفر اول)، مصطفی گرجی (نفر دوم)