در حدود پنج دهه پیش، سازه های تنسگریتی بعنوان یکی از انواع سازه های فضاکار مطرح گردیدند. این سازه ها بدلیل دارا بودن مزایای بیشماری چون سبکی، زیبایی، کارآیی، قابلیت باز و بسته شدن، تطبیق پذیری با نیروهای ایجاد شده در سازه مورد توجه قرار گرفتند به گونه ای که در سالهای اخیر توجه بسیاری از معماران، مهندسین، ریاضیدانان و متخصصین بسیاری از علوم دیگر را بخود جلب نموده اند. کابرد این سیستم در مجسمه سازی و در طراحی صنعتی و ساخت اشیا کاربردی و تزیینی، اندیشه استفاده از آن را در معماری مطرح نمود. اما به علت پیچیدگی نسبی و البته عدم آشنایی معماران با این نوع سازه در ایران علاوه بر اینکه نمونه قابل توجه ساخته شده ای از سازه تنسگریتی وجود ندارد، منابع بسیار محدودی نیز در ارتباط با آن در اختیار می باشد. بسیاری از معماران سازه تنسگریتی را نمی شناسند و نهایتا" فقط در حد اسم با آن آشنایی دارند. از این جهت این مقاله بمنظور آشنایی بیشتر معماران و مهندسین سازه با این نوع سازه و با هدف گام نهادن به سوی بکارگیری عملی آن در معماری به معرفی سازه های تنسگریتی، ویژگیها و کاربرد عملی آن در عرصه معماری امروز جهان پرداخته است.
