فضاهای کار اشتراکی بهعنوان رویکردی نوین در طراحی محیطهای کاری، با هدف افزایش بهرهوری و ارتقای تجربه کاربری توسعه یافتهاند. این پژوهش با محوریت بازطراحی پاساژ شهرداری بوکان به یک فضای کار اشتراکی، در راستای بهبود بهرهوری و ایجاد تعاملات اجتماعی صورت گرفته است. با توجه به نیازهای روزافزون به فضاهایی که ضمن انعطافپذیری، بهرهوری کارکنان را افزایش داده و از تجربه کاربری بهینه برخوردار باشند، این پژوهش به بررسی نظریهها و اصول طراحی فضاهای کار اشتراکی و اداری پرداخته است. در این پژوهش، ابتدا مفاهیم مرتبط با بهرهوری و تجربه کاربری، ویژگیهای فضاهای اداری و کار اشتراکی، و تأثیر آنها بر عملکرد کاربران بررسی شده است. سپس نمونههای موردی داخلی و خارجی تحلیل شدهاند تا الگوهای طراحی و کاربردی مناسب استخراج شود. علاوه بر این، مطالعات محیطی و اجتماعی سایت پروژه، شامل موقعیت جغرافیایی، تحلیل فرهنگی و اجتماعی، و ویژگیهای معماری پاساژ شهرداری بوکان مورد ارزیابی قرار گرفته است. در بخش طراحی، با توجه به نتایج مطالعات و تحلیلها، فرآیند بازطراحی با تأکید بر اصول طراحی فضاهای کار اشتراکی، ایجاد تعاملات اجتماعی، و افزایش بهرهوری کارکنان ارائه شده است. این فرآیند شامل طراحی کانسپت، لکهگذاری، سیرکولاسیون، و انتخاب مصالح و جزئیات اجرایی بوده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که با استفاده از روشهای نوین طراحی و بهرهگیری از اصول معماری تجربی، میتوان بهرهوری و کیفیت تجربه کاربری را بهطور چشمگیری ارتقا داد. همچنین، پیشنهاداتی برای بهبود طراحی فضاهای کار اشتراکی در پروژههای مشابه ارائه شده است.
