بر پایهی نظریهی بیوفیلیا، انسان گرایشی ذاتی به طبیعت و عناصر موجود در آن دارد امّا به دلیل سبک زندگی امروزه که با تکنولوژی عجین شده، از طبیعت فاصله گرفته است. این فاصله موجب کم شدن اهمیّت طبیعت در زندگی انسان و به تبع آن بروز مشکلات جسمی و روانی زیادی شده است. مشکلات زیستمحیطی نیز از این عدم ارتباط با طبیعت نشأت میگیرد. برای کاهش آسیبهای ناشی از رفتار انسان نسبت به محیط زیست، باید او را از طریق ارتباط مداوم و نزدیک، با طبیعت فراموششده آشتی داد. برقراری این ارتباط در دوران میانی کودکی (6 تا 12 سال) که مصادف با سن دبستان است و بهدلیل ویژگیهای خاص این سن، بهترین و بیشترین نتایج را در شکلگیری رفتارهای محافظت از طبیعت در بر خواهد داشت. هدف این پژوهش، بررسی و یافتن مؤلفههای طبیعتگرایی مؤثر و چگونگی بهکارگیری آنها در طراحی معماری بهگونهایست که کودکان را به انجام رفتارهای دوستدار محیط زیست تشویق کند. برای رسیدن به این هدف ابتدا مبانی نظری با دستهبندی موضوعی طبیعت و اثرات آن بر ویژگیهای فیزیکی و روانی و همچنین رفتار انسان بررسی شد. سپس شش مورد از مهمترین مؤلفههای طبیعتگرایی شناسایی و نحوهی بهکارگیری آنها در نمونههای خارجی، مورد بررسی قرار گرفت. همچنین با انجام مشاهدات میدانی از وضع موجود 30 دبستان در شهر سنندج، میزان و نحوهی استفاده از این مؤلفهها در آنها بررسی و ارزیابی گردید که منجر به شناسایی مشکلات موجود مرتبط با موضوع تحقیق، در این مدارس شد. طی انجام یک مصاحبهی حضوری نیمهساختاریافته با 30 دانشآموز دبستانی، دو پرسش در رابطه با انواع فعالیتهایی که در مدرسه انجام میدهند و همچنین ویژگیهای مدرسهی دلخواهشان، مطرح شد. نتایج تمامی این بررسیها، 11 اصل طراحی پیرو معماری بیوفیلیک را شامل میشود که هر کدام از آنها چندین مصداق طراحی را در بر میگیرد. در نهایت نیز بر اساس تمامی تحلیلها و نتایج بهدست آمده، راهبردها و راهکارهای مناسب طراحی برای ارتباط مستمر و نزدیک کودکان با طبیعت در محیط مدرسه ارائه شد.
