1404/11/11
محمد رحمان رحیمی

محمد رحمان رحیمی

مرتبه علمی: دانشیار
ارکید: 0000-0002-4302-1472
تحصیلات: دکترای تخصصی
شاخص H: 20
دانشکده: دانشکده علوم انسانی و اجتماعی
اسکولار: مشاهده
پست الکترونیکی: r.rahimi [at] uok.ac.ir
اسکاپوس: مشاهده
تلفن: 2259
ریسرچ گیت:

مشخصات پژوهش

عنوان
تأثیر تمرینات ورزشی بر غلظت پنتراکسین-3 (PTX-3) در افراد چاق: یک مطالعه فرا تحلیل
نوع پژوهش
پایان نامه
کلیدواژه‌ها
افراد چاق، تمرین ورزشی، غلظت پنتراکسین-3
سال 1402
پژوهشگران چنور صادقی(دانشجو)، محمد رحمان رحیمی(استاد راهنما)، حسن فرجی(استاد مشاور)

چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر تأثیر تمرینات ورزشی بر غلظت پنتراکسین-3 (PTX-3) در افراد چاق: یک مطالعه فرا تحلیل است. مواد و روش ها: برای انتخاب پژوهش های صورت گرفته در این رابطه از پایگاه‌های استنادی از جمله PubMed ، Medline ، Google Scholar و ScienceDirect استفاده شد. در این بررسی همه مطالعات و پژوهش‌های صورت گرفته از نوع کارآزمایی‌های تصادفی کنترل شده (RCT) که گروه بندی‌ها در آن شامل گروه تمرین و کنترل باشد بررسی شد. با توجه به کلمات کلیدی که در نهایت 58 پژوهش در راستای موضوع پژوهش ما بود. پس از بازنگری های مجدد در پژوهش های انجام شده مشخص شد که از این تعداد مقالات یافت شده تنها 23 پژوهش برای بررسی های ما مورد استفاده قرار گرفت. 16 پژوهش به بررسی و ارتباط غلظت پنتراکسین-3 با بیماری‌های گوناگونی مانند بیماری‌های قلبی و... پرداخته بودند، 4 پژوهش به بررسی تاثیر مداخلات تغذیه ای مانند انواع رژیم های غذایی بر غلظت پنتراکسین-3 پرداخته بودند، 4 پژوهش نیز در افراد چاق و دارای اضافه وزن بررسی نشده بود. در نهایت 5 پژوهش داده های واضحی برای استخراج نداشت و 3 مطالعه شامل مطالعات تجربی(حیوانی) بود، همچنین 3 پژوهش با زبان های غیر از فارسی و انگلیسی چاپ شده بود. که مجموع این مطالعات شامل 35 مقاله شد که از بررسی های این مطالعه کنار گذاشته شد و درنهایت 23 مقاله انتخاب شد. از میانگین، انحراف استاندارد PTX-3 و تعداد شرکت‌کنندگان جهت تحلیل استفاده شد. جهت محاسبه اندازه اثر SMD از مدل اثرات تصادفی استفاده گردید .جهت بررسی سوگیری انتشار از تحلیل بصری فونل پلات (شکل 2) و آزمون Egger استفاده گردید ورژن 2 برای تحلیل داده ها مورد استفاده قرار گرفت. .بررسی همه CMA نرم افزار جامع با متغیرهای بین افراد گروه تمرین ورزشی و غلظت پنتراکسین با استفاده از اندازه اثر با ضریب اطمینان در سطح 95 درصد صورت گرفت. یافته ها: یافته های پژوهش فراتحلیل نشان داد که تمرینات هوازی (p = 0.01) و تمرینات مقاومتی (p = 0.0001) تاثیر معنی داری بر غلظت پنتراکسین-3(PTX-3) دارد اما تمرینات HIIT (p = 0.70)غلظت پنتراکسین-3(PTX-3) تاثیر معنی‌داری نداشت. در ارتباط با مدت تمرینات ورزشی نشان داده شد که تمرینات ورزشی با مدت کمتر و برابر 8 هفته (p = 0.632) و بالاتر از 8 هفته (p = 0.119) تاثیر معنی‌دار بر پروتئین PTX3 گردش خون افراد ندارند. در رابطه با جنسیت نیز نشان داد که تفاوت معنی داری در رابطه با تاثیر تمرینات ورزشی بر سطح پروتئین PTX3 گردش خون در مردان و زنان(p = 0.07) در مطالعات وجود ندارد.این درحالی است که نتایج در رابطه با سن حاکی از افزایش معنی دار PTX-3 در افراد بالاتر از 50 سال (p = 0.007)بود اما این برای افراد کمتر از 50 سال معنی داری نبود(p = 0.279). در رابطه با در رابطه با سطوح مختلف BMI نیز نتایج نشان داد پاسخ PTX3 به تمرینات ورزشی تحت تاثیر BMI قرار نمی گیرد. در رابطه با وضعیت سلامتی نیز یافته ها نشان داد که تمرینات ورزشی تاثیر معنی داری بر PTX3 گردش خون افراد در وضعیت دیابتی و اضافه وزن و چاق ندارد. در رابطه با تاثیر تمرینات ورزشی طولانی مدت و کوتاه مدت بر سطح پروتئین PTX3 افراد: نتایج حاکی از افزایش ناچیز معنی دار سطح پروتئین PTX3 گردش خون بر اثر تمرینات ورزشی (طولانی مدت و حاد) بود(p = 0.47). نتیجه گیری پژوهش حاضر نشان داد که تمرینات هوازی و مقاومتی به طور قابل توجهی غلظت پنتراکسین-3 PTX3 در گردش خون را افزایش می‌دهد، که در حالی تمرین تناوبی با شدت بالا از نظر آماری تأثیر معنی‌داری ندارد. همچنین به نظر می‌رسد که مدت زمان تمرین، جنسیت، وضعیت BMI و وضعیت سلامت تأثیر معنی‌داری بر تأثیر تمرین ورزشی بر سطوح PTX3 ندارد. با این حال، نتایج افزایش قابل توجهی در PTX3 در بزرگسالان بالای 50 سال نشان داده شد، اما تغییر قابل توجهی در افراد زیر 50 سال مشاهده نشد.