1403/03/05
محمد رحمان رحیمی

محمد رحمان رحیمی

مرتبه علمی: دانشیار
ارکید:
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس: 35103291100
دانشکده: دانشکده علوم انسانی و اجتماعی
نشانی:
تلفن: 2259

مشخصات پژوهش

عنوان
تاثیر پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی ژن CYP1A2 بر اثرات ارگوژنیک کافئین هنگام فعالیت مقاومتی
نوع پژوهش
طرح پژوهشی خاتمه یافته
کلیدواژه‌ها
کافئین، فعالیت مقاومتی، پلی مورفیسم ژن CYP1A2 ، عملکرد فعالیت مقاومتی
سال 1397
پژوهشگران محمد رحمان رحیمی

چکیده

سابقه و هدف: در پژوهش حاضر نقش پلی مورفیسم CYP1A2 -163C>A بر اثرات ارگوژنیک مکمل کافئین در طی فعالیت مقاومتی (RE) مورد بررسی قرار گرفت. روش ها: در یک مطالعه تصادفی، دوسوکور، کنترل شده با دارونما و متقاطع 30 ورزشکار پرورش اندام یک ساعت قبل از انجام پروتکل فعالیت مقاومتی ( 3 ست × 1RM %85 × 2 دقیقه استراحت بین ست ها در حرکات پرس سینه، پرس پا، قایقی و پرس سر شانه) اقدام به مصرف کافئین (6 میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن «mg.k-1 6») و دارونما (mg.k-1 6 مالتودکسترین) کردند. تعداد تکرارها در هر ست برای هر حرکت ثبت گردید و از آنها برای محاسبه حجم تمرین استفاد شد. DNA ژنومی از نمونه های خون جهت آنالیز پلی مورفیسم CYP1A2 -163C>A به روش ARMS-PCR استخراج گردید. آزمودنی ها بر اساس ژنوتیپ شان به دو گروه AA (14=n) و AC/CC (16=n) تقسیم شدند. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که کافئین به طور معنی داری حجم تمرین در ورزشکاران دارای ژنوتیپ AA نسب به ورزشکاران حاملین الل C را در پرس سینه (F(1, 28) = 8.72, P = 0.006, ƞ2 = 0.23)، پرس پا (F(1, 28) = 4.67, P = 0.03, ƞ2 = 0.14)، قایقی (F(1, 28) = 5.54, P = 0.02, ƞ2 = 0.16) و پرس سرشانه (F(1, 28) = 3.89, P = 0.058, ƞ2 = 0.12) را افزایش داد. نتیجه گیری: در مجموع، مصرف حاد کافئین به طور معنی داری عملکرد فعالیت مقاومتی را در افراد تمرین کرده که هموزیگوت الل A بودند افزایش داد، اما در حاملین الل C این تاثیر مشاهده نشد. مطالعات بیشتری جهت بررسی نقش پلی مورفیسم CYP1A2 -163C>A بر اثرات ارگوژنیک کافئین در دیگر فعالیت های ورزشی و دیگر افراد جامعه می باشد.