مروزه مسئولیتپذیری اجتماعی به بخش جدایی ناپذیر فعالیتهای تجاری در سراسر جهان تبدیل شده است. در این پژوهش به بررسی تأثیر مراحل مختلف چرخه عمر بر مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتها پرداخته شده است. همچنین از منابع و قابلیت های مالی سازمانی چهارگانه اندازه شرکت، سودآوری، منابع نقدی و اهرم مالی بهعنوان متغیر تعدیلگر استفاده شده است. بهمنظور نیل به اهداف پژوهش، نمونه ای متشکل از 777 سال –شرکت طی دوره زمانی 1390 تا 1396 به روش حذف سیستماتیک انتخاب و با استفاده از رگرسیون چندمتغیره بررسی شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که در مراحل رشد و بلوغ شرکتها مسئولیت پذیری اجتماعی را بیشتر رعایت می کنند. اما در مرحله رکود، نتیجه ای دال بر رعایت مسئولیتپذیری اجتماعی توسط شرکتها یافت نشد. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که در مرحله بلوغ متغیرهای تعدیلگر اندازه شرکت و اهرم مالی بر تأثیر چرخه عمر شرکت بر مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتها مؤثرند اما متغیرهای تعدیلگر سودآوری و منابع نقدی تأثیری ندارد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که در ایران، شرکتها برای ایجاد مزیت رقابتی، جلب اعتماد عمومی و نیز جذب سرمایه و منابع لازم در مراحل رشد و بلوغ به انجام سرمایه گذاری در فعالیتهای مسئولی تپذیری اجتماعی مبادرت می ورزند
