در اقتصاد نوین، سرمایه ی فکری تحت عنوان دارایی های نامشهود توصیف شده است که می توان آن را به عنوان منبعی برای مزیت پایدار به کار گرفت. اجزای سرمایه ی فکری دارای اثرات متقابلی هستند که به خلق ارزش می انجامند. تحقیقات پیشین همبستگی مثبت و معنی داری بین سرمایه ی فکری و عملکرد سازمانی ارائه داده اند. هدف از این تحقیق تجربی، تحکیم این یافته ها و تحقیق در مورد سه عنصر سرمایه ی فکری به عبارت دیگر، سرمایه انسانی، سرمایه ساختاری و سرمایه ی مشتری و روابط داخلی آنها در صنعت بانکداری است. برای هدایت این تحقیق از پرسشنامه ی روان سنجی معتبری که نسخه اصلی آن اولین بار در کانادا تهیه و اجرا شده است. برای اکتشاف عوامل و بسط گویه های پرسشنامه از روش تحلیل مؤلفه های اصلی (pca) و روابط خطی ساختاری ( LISREL ) استفاده شده است. مدل برآورد شده ی نهایی، بیانگر اثر گذاری مثبت هریک از اجزای سرمایه ی فکری بر عملکرد سازمانی صنعت بانکداری است که به ترتیب سرمایه ی انسانی، سرمایه ساختاری و سرمایه مشتری دارای بالاترین میزان اثر گذاری هستند.
