رضا جامعی

هدف از انجام بررسی حاضر این است که به مقایسه کارآیی ضریب P/E وP/B در تعیین بازده سهام مؤسسات ارائه دهنده خدمات مالی در بازار اوراق بهادار تهران بپردازیم زیرا مطالعات نشان می دهد که این دو رابطه تنگاتنگی با هم دارند و به سوی اهداف یکسانی در حرکت هستند و به عنوان اجزای نظام مالی با همدیگر همپایانی دارند . بررسی حاضر از نظر هدف، یک پژوهش کاربردی و از نظر گردآوری داده ها و اطلاعات و روش تجزیه و تحلیل یک پژوهش میدانی می باشد. جامعه آماری کلیه مؤسسات ارائه دهنده خدمات مالی در بازار اوراق بهادار تهران و دوره زمانی تحقیق از سال 1383 تا 1388 می باشد که شامل 7 بانک (بانک پارسیان، بانک اقتصاد نوین، بانک کارآفرین، بانک سینا، بانک ملت، بانک صادرات ایران و بانک تجارت) و4 لیزینگ (ایران، صنعت ومعدن، خودرو غدیر،رایان سایپا) و10شرکت سرمایه گذاری (آتیه دماوند،بهمن،بو علی، توسعه صنعتی،سایپا، سپه، صنعت بیمه، صنعت ومعدن، گروه بهشهر،ملی)بوده با توجه به داده های عینی موجود و با استفاده از آزمونهای آماری همبستگی و رگرسیون و خروجی های spss به مقایسه توانایی ضریب P/E و P/B در تعیین بازده سهام مؤسسات ارائه دهنده خدمات مالی در بازار اوراق بهادار تهران پرداخته شد. که نتایج بدست آمده نشان می دهد نسبت P/B در تعیین بازده سهام مؤسسات ارائه دهنده خدمات مالی از کارآیی لازم برخوردار می باشد ونسبت P/Eدرتعیین بازده سهام مؤسسات خدمات مالی از کارآیی لازم برخوردار نیست و بین کارآیی نسبت P/E و P/B در تعیین بازده سهام مؤسسات ارائه دهنده خدمات مالی در بازار اوراق بهادار تهران با یکدیگر تفاوت قابل ملاحظه ای وجود دارد.