سیستم ارزیابی در گسترش اتفاق نظر در رابطه با استراتژی و چشم انداز شرکت کمک می کند و به مدیران اجازه انتقال استراتژی شرکت را به کل سازمان می دهد و مدیران را وا می دارد بر یک دسته معیارهای ارزیابی مهمتر مترمکز شوند. هزینه یابی بر مبنای فهعالیت یک نوآوری است که هدفش افزایش دقت معیارهای ارزیابی مهمتر و روش هزینه یابی بر مبنای فعالیت را می توان برای شناسایی و حذف فعالیت های به کاربرد که هزینه ارسال که هزینه محصول را بالا می برند بدون آنکه ارزش افزوده ای باری محصول ایجاد کنند. کانون توجه سیستم گیری های ساخت و مزایای رقابتی می باشد. هزینه یابی بر مبنای فعالیت و ارزیابی متوان اطلاعاتی را فراهم می آورند که مدیران جهت تصمیم گیری هایی که منجر به خلق ارزش می شود به آن نیازمندند. ارزش افزوده اقتصادی فراهم آورنده چارچوب تصمیم معیارهای عملکرد و محرکهایی است که مدیریت را برای خلق ارزش بر می انگیزد.
