سرمایهگذاری با هدف افزایش ثروت انجام میگیرد. یکی از عوامل موثر در سرمایهگذاریهای بنگاه دسترسی به وجه نقد کافی است که بر اساس تئوری نمایندگی میتواند به وسیله مصارف مدیریت در جهت اهداف شخصی و در پروژههایی با خالص ارزش فعلی منفی به خطر افتد. تامین مالی برای شرکت نیز دارای هزینههای سرمایهای است. این پژوهش با تفکیک تغییرات جریان وجه نقد آزاد به دو جزء عادی و غیر عادی به بررسی پایداری تغییرات در میان مانده مثبت و منفی و نیز در مقایسه با اقلام تعهدی اختیاری در طی یک دوره زمانی هفت ساله از سال 1393 تا 1399 و در میان 137 واحد تجاری از واحدهای تجاری پذیرفته شده در سازمان بورس اوراق بهادار تهران میپردازد. در نتیجه آزمون چهار فرضیه موجود در این پژوهش پایداری تغییرات منفی غیرعادی مانده وجوه نقد از پایداری تغییرات مثبت غیرعادی مانده وجوه نقد بیشتر بوده و پایداری تغییرات مثبت غیرعادی مانده وجوه نقد کمتر از پایداری اقلام تعهدی اختیاری است. همچنین پایداری تغییرات منفی غیرعادی مانده وجوه نقد بیشتر از پایداری اقلام تعهدی اختیاری بوده و بین تغییرات اقلام تعهدی اختیاری و تغییرات بازده سهام شرکتها رابطه معناداری وجود دارد.
