رضا جامعی

چکیده پژوهش حاضر با توجه به افزایش تأکید بر عوامل فردی در تحقیقات مدیریت دانش، این مطالعه یک مدل تحقیقی را پیشنهاد می‌کند که تأثیرات قابلیت‌های مدیریت اطلاعات شخصی و عوامل اجتماعی-روان‌شناختی را بر قصد اشتراک دانش متخصصان حسابداری بررسی می‌کند. این پژوهش از نوع مطالعات توصیفی-پیمایشی می‌باشد که جامعه آماری این پژوهش را کلیه اعضای جامعه حسابداران رسمی ایران تشکیل دادند که بر اساس جدول مورگان تعداد 448 نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، مرور منابع کتابخانه‌ای و پرسش‌نامه است و همچنین به به منظور انجام محاسبات در این پژوهش از نرم‌افزارهای SPSS و SmartPls استفاده شد. در نهایت نتایج نشان داد که قابلیت‌های مدیریت اطلاعات شخصی بر دانش متخصصان حسابداری قبل و بعد از کویید-19 دارای تاثیر مثبت و معناداری می‌باشد و عوامل اجتماعی-روان‌شناختی بر دانش متخصصان حسابداری قبل از کویید-19 تاثیر مثبت و معناداری و بعد از کویید-19 تاثیر منفی دارد. تجزیه و تحلیل مقایسه‌ای بین گروه‌های نمونه قبل و بعد از COVID-19 نتایج مشابهی را برای روابط فرضی نشان می‌دهد در حالی که تفاوت‌های میانگین قابل‌توجهی در قصد اشتراک دانش، دانش متخصصان حسابداری وجود ندارد و برای عوامل اجتماعی-روان‌شناختی تفاوت میانگین وجود دارد. این مطالعه تحقیقات فعلی را با ترکیب قابلیت‌های مدیریت اطلاعات شخصی برای بررسی قدرت "فرد" در به اشتراک گذاری دانش گسترش می‌دهد و شواهد به موقعی از شیوه‌های مدیریت دانش شخصی حرفه‌ای حسابداری در طول دوره COVID-19 ارائه می‌دهد. این مطالعه مفاهیمی را برای محققان و دست اندرکاران علاقه مند به مدیریت دانش در حرفه حسابداری مطرح می کند.