منطقه جزیره/ بین النهرین که بخش اعظم آن مشتمل بر مناطق کردنشین دو کشور عراق و ترکیه بود، از دیرباز بنا به موقعیت جغرافیایی و سکونت اقوام مختلف در آن و نیز مجاورت با دارالخلافه بغداد، یکی از مهم ترین کانونهای حادثه خیز تاریخ به شمار رفته است. این اثر تاریخ این منطقه را از استقرار ترکان سلجوقی در بغداد، تاسیطره مغولان بر این شهر به بحث می نشیند و روند استقرار سلجوقیان در مناطق کردنشین جزیره، پررنگ شدن کردان در دولت زنگیان حاکم بر جزیره و ارتقای جایگاه آنان بدین واسطه و باز شدن پای آنان به مناطق شام و مصر و تثبیت و تحکیم این موقعیت در دوره ایوبیان و حضور کردان غیرایوبی دوشادوش ایوبیان در جنگهای صلیبی، از جمله بخشهای مهم آن است. در کنار تاریخ سیاسی، این اثر گوشه چشمی هم به تاریخ فرهنگی کردان جزیره دارد و پرده از خاندانهای مهمی همچون: شهرزوریان، اربلیان، جزریان و ... برمی کشد.
