تجلیل از بزرگان فرهنگی هر خطّه از ایران، تعمیق، تحکیم و پاسداشت فرهنگ آن خطّه، و به تبع ایران، است و در عصر پرشتاب کنونی، ضرورتی است انکارناپذیر. دیار گَروس، از مناطق مهم غرب کشور است و از سده دهم هجری، از خاندان گروس به عنوان خاندانی تأثیرگذار در تاریخ محلّی یاد شده است و بزرگمردانی از آن، در آسمان فرهنگ و سیاست ایران درخشیدهاند. این پژوهش، معطوف به بررسی کارنامه سیّداحمدرضا خضری به روش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر منابع اصلی کتابخانهای، دریافت که او، در مقام یک چهره دانشگاهی تمامعیار و معلّمی نکتهسنج که شخصیّت و دانشاش همراستا و مکمّل هماند، در عین باور به بیعزلی ولایت اهل علم، به جدّیت در کلاس و پژوهش بسنده نکرده و در کنار تدریس و سخنرانی در دانشگاهها و مجامع علمی طراز اول داخل و خارج از کشور، به وقت ضرورت و به قدر ضرورت، ردای استادی نیز از تن درآورده و کوشیده است تا از رهگذر مساهمت در مدیریّت محیطها/عرصههای علمی و فرهنگی داخل و خارج از کشور، به تحکیم و ترسیخ جایگاه دانش و دانشوران در این دیار کمک و از این راه دین خود را به فرهنگ این کشور و اعتلای آن ادا کند.
