سیاهکوه یکی از نواحی ساحل رود جغتو است که نام آن از دوره سلجوقیان تا زمان قاجار در منابع تاریخی آمده است. بااهمیتترین دوره این ناحیه، دوره حکومت ایلخانان مغول بوده است. موقعیت مکانی سیاهکوه، در نزدیکی رود جغتو و بهعنوان یکی از قشلاقهای دوره ایلخانی از ظرفیتهای مطالعاتی متنوعی برخوردار است. این ناحیه به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود که شامل قرار گرفتن بر سر راه شهرها، نواحی و ایالات مختلف و وجود آبوهوای مناسب و حاصلخیز بوده، موردتوجه حکومتهای وقت قرار گرفته است. سیاهکوه و حوزه رود جغتو در گذشته، ویژگیهای لازم جهت یک ناحیه قشلاقی و اسکان فصلی را دارا بوده و همین عامل باعث شده که ایلخانان مغول که عادت به چنین رسمی داشتهاند به آن توجه ویژهای بنمایند. درباره سیاهکوه هیچ تحقیقی تاکنون صورت نگرفته و این پژوهش اولین پژوهش مستقل در این باره است. این مقاله بر آن است که با روش تحقیق تاریخی و به شیوه فیشبرداری و با تکیه بر اسناد و دادههای تاریخی و جغرافیایی، به شناساندن موقعیت جغرافیایی و تاریخی سیاهکوه و مکانیابی امروزی آن و نیز جنبههای تاریخی رود جغتو بپردازد، نتایجی که میتواند ارائهدهندۀ اطلاعات متنوع و احیاناً دستاوردهای علمی تازه، دربارۀ یکی از اسکانهای موقتی حکومتهای مرکزی و دولتهای محلی و یکی از راههای بینایالتی باشد.
