سیستمهای مراقبتهای بهداشتی توسط عملیات خدمات خون پشتیبانی میشوند. محدودیت استفاده 21 روزه از خون و ماهیت تصادفی تقاضا در مقابل عرضه، از چالشهای موجود در این حوزه است و منجر به پیچیدگی مسئله طراحی زنجیره تامین این کالا، به ویژه در شرایط بحرانی میشود. این پایان نامه بر توسعه یک مدل تصمیمگیری چندمعیاره تمرکز دارد که برای گزینش بهترین گزینه در فرآیند تعیین مکان و ظرفیت تسهیلات انتقال خون منطقهای به کار گرفته شده است. معمولاً، زنجیرهتامین خون شامل بیمارستانها و بانکهای خون منطقهای، علاوه بر بانکهای خون مرکزی در استان است. برای نشان دادن نحوه کاربرد رویکرد پیشنهدی این پایان نامه، از آن بری انتخاب گزینه برتر، از بین 3 گزینه پیشنهادی برای توسعه زنجیره تامین خون در استان کرمانشاه، شامل: 1) ایجاد مرکز پاوه، 2) ایجاد مرکز روانسر و 3) توسعه مرکز قصر شیرین استفاده شده است. عوامل موثر بر زنجیره تامین خون مشخص شده و در 6 گروه طبقهبندی شدند. نتایج نشان داد که الویت معیارها به ترتیب اهمیت، با معیارهای انعطافپذیری، آموزش کارکنان، ورودی از اردوگاههای اهدایی، ظرفیت سیستم سردخانه، هزینه پرداخت برای اهدا، شرایط ترافیکی، تعداد، انگیزه و رفتار اهداکنندگان، مرکزیسازی موجودی، تصمیمات راهبردی، محیط زیست، امکانات حمل و نقل، امکانات ارتباطی، زمان صرف شده، هزینه تولید برق، مدیریت پسماند، خدمات اضطراری، مکانیابی مجدد تاسیسات، هزینه جمع آوری و انتقال، جاده، برق، مسافت طی شده، درصد محصولات کنارگذاشته شده، در دسترس بودن انواع گروههای خونی، هزینه پردازش، هزینههای توزیع در محل و هزینه مدیریت ضایعات میباشند. همچنین، 3 معیار مربوط به شرایط بحرانی؛ شامل خدمات اضطراری، پایداری خدمات و دسترسی اظطراری، به معیارهای فوق افزوده شد. میزان وزن هریک از عوامل مؤثر با نظر خبرگان و با استفاده از ماتریس مقایسات زوجی، مشخص شد. با استفاده از مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM) تأثیر هر عامل بر عامل دیگر نشان داده شد. وزن معیارها توسط روش AHP فازی تعیین شده و روش مارکوس برای رتبهبندی سیستماتیک گزینهها استفاده گردید و بر اساس نتایج بدست آمده، امکان رتبهبندی نسبی گزینه به ترتیب با توسعه مرکز قصر شیرین، ایجاد مرکز روانسر و ایجاد مرکز پاوه فراهم گردید. با انجام تحلیل حساسیت، میزان وابشتگی انتخاب بهینه به وزن معیارهای مربوط به شرایط بحرانی، ارزیابی شد.
