ماهی و آبزیان به دلیل دارا بودن مقادیر مفید پروتئین، اسیدهای چرب امگا 3، ویتامینها و مواد معدنی دارای ارزش غذایی بالایی بوده و میتوانند به عنوان یکی از اجزای سالم رژیم غذایی در حفظ سلامتی انسان و پیشگیری از بیماریها موثر باشد. علیرغم تایید اثرات سلامتی بخش، برخی شواهد حاکی از حضور وجود غیرقابل اجتناب برخی آلایندههای محیطی مانند فلزات سنگین در برخی گونههای ماهی و آبزیان میباشد. دریاچه زریبار مریوان مهمترین دریاچه طبیعی آب شیرین استان کردستان و غرب کشور است. در برخی مطالعات آلودگی آب دریاچه زریبار با فلزات سنگین از طریق سموم کشاورزی، صنایع و فاضلاب شهری و روستایی گزارش شده است. این آلودگیها مستقیماً به تالاب منتقل شده، سیستمهای بیولوژیکی را تهدید نموده و میتوانند با تجمع در یافتهای خوراکی آبزیان مخاطراتی را برای سلامتی انسان ایجاد کنند. مروری بر مقالات علمی مرتبط با آلودگی فلزات سنگین در آبزیان دریاچه زریبار نشان داد که میزان آلودگی فلزات سنگین در رنج قابل قبول یا حتی کمتر از آستانه مجاز است. با اینحال با توجه به امکان تجمع زیستی در بافت ماهی، متفاوت بودن غلظت آلایندهها بر اساس عوامل مختلف و نیز تغییرات زمانی در میزان آلودگی پایشهای دورهای فلزات سنگین در گونههای ماهی موجود در دریاچه زریبار ضروری میباشد.
