پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی موانع توسعه رشته وزنه برداری بانوان در ایران انجام شد. روش پژوهش آمیخته و مشارکت کنندگان شامل مسئولین فدراسیون، مسئولین هیأت های استانی، مربیان، داوران و ورزشکاران زن وزنه بردار بودند که با روش نمونهگیری هدفمند به تعداد 14 نفر انتخاب شده و با آنان مصاحبه نیمه ساختار یافته تا اشباع نظری صورت گرفت. در بخش کیفی، از رویکرد تحلیل مضمون و نرمافزار Atlas ti و در بخش کمی برای وزندهی مؤلفه ها از روش تحلیل روابط علی- معلولی (DEMATEL) براساس داده های حاصل از پرسشنامه های 8 نفر از مشارکت کنندگان بخش کیفی استفاده گردید. یافته ها نشان داد موانع توسعه رشته وزنه برداری بانوان در ایران شامل هفت مضمون و 19 مضمون فرعی؛ ضعف مدیریت توسعه (سطح ملی و سطح استانی)، ضعف منابع توسعه (منابع مالی و حمایتی و امکانات و تجهیزات)، ضعف مشارکت توسعه (استعدادها و ورزشکاران، مربیان و داوران، علاقمندان و فراگیران، متخصصان و فعالان ورزش و مدیران و کارشناسان)، ضعف فرآیندهای پشتیبان توسعه (دانش و فناوری، آموزش و توانمندسازی و بازاریابی و ارتباطات)، ضعف حوزههای توسعه (وزنه برداری پایه و آماتوری و وزنه برداری قهرمانی و حرفه ای)، ضعف حمایت توسعه (حمایت ورزش زنان و حمایت وزنه برداری مردان) و چالشهای محیط توسعه (محیط اجتماعی- فرهنگی، محیط ورزشی و محیط بینالمللی) هستند. پژوهش حاضر لیستی جامع از چالشها و موانع رشته وزنه برداری بانوان در ایران را ارائه کرده و نقشه راهی استراتژیک جهت رفع موانع توسعه این رشته برای سازمان های ورزشی مربوطه از جمله وزارت ورزش و جوانان، فدراسیون و هیأت های وزنه برداری در سطح استان ها و شهرستانها به رامغان آورده است.
