گرمایش جهانی بهعنوان یکی از چالشهای عمده زیستمحیطی قرن حاضر، الگوهای دمایی و رفتاری جو را در مقیاسهای محلی و منطقهای تحت تأثیر قرار داده است. در این پژوهش، بهمنظور تحلیل تغییرات اقلیمی و بررسی روند گرمایش جهانی، از دمای پتانسیل معادل به عنوان یک شاخص ترمودینامیکی مؤثر استفاده شده است. دمای پتانسیل معادل افزونبر درنظر گرفتن دمای خشک، میزان رطوبت جو را نیز لحاظ کرده و در نتیجه، نمایهای دقیقتر از گرمایش واقعی جو ارائه میدهد. مطالعه حاضر با بهرهگیری از دادههای بلندمدت ایستگاه همدید مریوان در دوره زمانی مشخص (بهطور مثال 1993 تا 2024)، روند وردایی دمای پتانسیل معادل را مورد بررسی قرار داده و ارتباط آن با نشانههای گرمایش جهانی تحلیل شده است.
