فرزاد نصیری

مقدمه: سرسختی روانشناختی و کارکردهای اجرایی به عنوان عوامل محافظتی و تأثیرگذار در حفظ سلامت روان شناخته می شوند. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش کارکردهای اجرایی در پیشبینی سرسختی روانشناختی بود. روش: این مطالعه از نوع طرح های توصیفی- همبستگی (پیشبینی) بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه کردستان در سال تحصیلی 1401-1402 بود. نمونه شامل 280 دانشجو بین 18 تا 40 سال بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. کارکردهای اجرایی با استفاده از مقیاس نارسایی در کارکردهای اجرایی بارکلی ارزیابی شدند درحالیکه سرسختی روانشناختی با استفاده از پرسشنامه سرسختی روانشناختی کوباسا اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه (همزمان) با نرم افزار spss نسخه 26 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که بین سرسختی روانشناختی و خرده مقیاس های کارکردهای اجرایی؛ خودمدیریتی زمان (024/ 0>p ،164/ 0-=β)، خود انگیزشی (018/ 0>p ، 171/ 0-=β) و خود نظم جویی هیجان ( 000>p ،426/ 0-=β) رابطه معنادار و منفی وجود دارد. علاوه بر این، هیچ رابطه معناداری بین سرسختی روانشناختی و خرده مقیاس های کارکرد های اجرایی؛ خودکنترلی/بازداری (286/ 0>p ،78/ 0=β) و خودسازماندهی/حل مسئله (182/ 0>p ،096/ 0-=β) مشاهده نشد. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه بر اهمیت خرده مقیاس های خودمدیریتی زمان، خود انگیزشی، خود نظم جویی هیجان، خودکنترلی/بازداری و خودسازماندهی/حل مسئله در پیشبینی سرسختی روانشناختی تأکید دارد. نتایج این پژوهش می تواند برای ارتقا سطح سلامت روان افراد و طراحی پروتکل های درمان روانشناختی با هدف بهبود و ارتقا سطح بهزیستی روانشناختی مورداستفاده قرار گیرد.