زمینه و هدف : حل مشکلات روانشناختی کودکان و نوجوانان نهتنها جنبه درمانی دارد؛ بلکه نوعی پیشگیری محسوب می شود. عمدهترین اختلالات دوران کودکی که باعث مراجعه به متخصصین بهداشت روانی میشود؛ از نوع اختلالات رفتاری بوده و شایع ترین آن اختلال سلوک است. این مطالعه به منظور تعیین اثربخشی آموزش والدین بر کاهش علایم اختلال سلوک و بهبود سبک ها ی فرزندپرور ی والدین نوجوانان 16-14 ساله انجام شد. روش بررسی : در این کارآزمایی بالینی 32 نوجوان به همراه والدین پس از تشخیص علایم اختلال سلوک به صورت تصادف ی در دو گروه کنترل و مداخله قرار گرفتند. از پرسشنامه علایم مرضی (4-CSI (و پرسشنامه شیوههای فرزندپروری Robinson در مراحل پیشآزمون و پسآزمون و برنامه مداخله فرزندپروری نوجوانان (ساندرز، 2006 (به عنوان بسته آموزشی استفاده شد. یافتهها : علایم سلوک در پسآزمون پس از تعدیل با نمرات پیشآزمون کاهش آماری معنیداری نشان داد (05/0