تهیه و اجرای مطالعات برنامه توسعه اقتصادی و اشتغال زایی روستایی موضوع جزء یک بند الف ماده 27 قانون برنامه ششم توسعه یکی از مهمترین تحولات در نظام برنامه ریزی ایران و اقدامی موثری در جهت حرکت تمرکززدایی محسوب می شود. اگر قرار باشد طرح و برنامه ای به پایداری برسد و در زندگی اجتماعات انسانی تأثیربخشی لازم را داشته باشد، ضروری است که تصمیم گیری و تهیه برنامه برحسب واقعیت های محیط جغرافیایی و اقتضائات محلی صورت گرفته و همه مراحل و فرایند برنامه ریزی به صورت مشارکتی انجام شود، زیرا با توجه به اینکه تاکنون بنابه ماهیت متمرکز نظام برنامه ریزی در ایران، برنامه ها با رویکرد از بالا به پایین تهیه و اجرا شده است، شاهد ضعف در برنامه ریزی و مدیریت اقتصاد روستایی و درنتیجه رکود در توسعه روستایی در سطح کشور هستیم. در تدوین برنامه های توسعه روستایی باید برای کنش گران محلی و سازمان های مردم نهاد نقش بیشتری در نظر گرفت و زمینه مشارکت فعالانه و موثر آنها را در تهیه برنامه ها به صورت جدی فراهم نمود. بدون تردید دستیابی به توسعه روستایی مستلزم نقش آفرینی و ایجاد تعامل بین تمامی سازمان ها و کنش گران محلی و غیر دولتی است....
