02 مهر 1396
احمد اماني

احمد امانی

مرتبه علمی: استادیار
نشانی:
تحصیلات: دکترای تخصصی
تلفن: 7224532
دانشکده: دانشکده علوم انسانی و اجتماعی

مشخصات پژوهش

عنوان
اثربخشی معنادرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و احساس تنهایی دانشجویان دختر دارای نشانگان ضربۀ عشق
نوع پژوهش پایان نامه
کلیدواژه‌ها
معنادرمانی گروهی، تاب آوری، احساس‏تنهایی، نشانگان ضربه عشق، دانشجویان دختر
پژوهشگران سرور احمدی، احمد امانی، ناصر یوسفی

چکیده

زمینه و هدف: پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی معنادرمانی به شیوه گروهی بر تاب‏آوری و احساس تنهایی دختران دانشجوی دارای نشانگان ضربة عشق انجام شده است. مواد و روش: طرح این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی از نوع پیش‏آزمون پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه پژوهشی در این تحقیق را کلیه دانشجویان دختر دانشگاه کردستان تشکیل داده اند که در سال تحصیلی 1393-1392 مشغول به تحصیل بوده اند. نمونه گیری با استفاده از روش نمونه گیری داوطلبانه بوده که در مجموع 30 نفر از دانشجویان مراجعه کننده که نمرات بالایی را در پرسشنامه نشانگان ضربة عشق (1999) (LTI) کسب کردند به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند (هر گروه 15 نفر). سپس پرسشنامه های تاب آوری کانر-دیویدسون (2003) (CD-RISC) و احساس تنهایی(1998) (UCLA) توسط دو گروه تکمیل شد. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه تحت روش معنادرمانی گروهی قرار گرفت. پس از اتمام دوره درمانی هر دو گروه مجدداً مورد آزمون فوق قرار گرفتند. نتایج، به کمک نرم افزار spss نسخه 21 تجزیه و تحلیل شد. روش آماری شامل آمار توصیفی (شامل میانگین، انحراف معیار، حداقل و حداکثر نمره ها) و آمار استنباطی (آزمون تحلیل کوواریانس) بود. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که بین نمرات پس آزمون تاب‏آوری و احساس تنهایی دو گروه آزمایشی و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد(05/0P<). همچنین نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بین نمرات پس آزمون نشانگان ضربة عشق بین دو گروه تفاوت معنادار وجود دارد (05/0P<). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که معنادرمانی به شیوه گروهی می تواند به عنوان درمان مؤثری در کاهش احسا س تنهایی و نشانگان ضربة عشق دانشجویان به کار برده شود. این درمان در افزایش تاب‏آوری نیز سودمند است.