مشخصات پژوهش

صفحه نخست /بررسی رابطه بین خود-کارآمدی ...
عنوان بررسی رابطه بین خود-کارآمدی با اثربخشی رهبری در میان مدیران دبیرستان های استان گیلان
نوع پژوهش مقاله چاپ‌شده
کلیدواژه‌ها خود-کارآمدی، اثربخشی رهبری-مدیران مدارس
چکیده یکی از این ابعاد مهم روان شناختی که برگرفته از نظریه یادگیری اجتماعی بندورا است، مفهوم خود-کارآمدی است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه خود-کارآمدی با اثربخشی رهبری در بین مدیران مدارس استان گیلان در سال تحصیلی 89-1388 انجام گردیده است. روش انجام پژوهش توصیفی- پیمایشی از نوع همبستگی و جامعه آماری، شامل کلیه مدیران و دبیران مدارس دولتی متوسطه استان گیلان بود. نمونه انتخاب شده در برگیرنده تعداد 230 نفر مدیر و 690 نفر دبیر بود که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای متناسب با حجم انتخاب شد. ابزار اندازه گیری دو پرسشنامه محقق ساخته شامل 49 سؤالی خود-کارآمدی و 48 سؤالی اثربخشی رهبری بود. با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، پایایی 87/0 برای پرسشنامه خود-کارآمدی و 86/0 برای پرسشنامه اثربخشی رهبری به دست آمد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t، تحلیل واریانس و رگرسیون چند متغیره سلسله مراتبی استفاده شده است. نتایج نشان داد که همبستگی معناداری بین خود-کارآمدی مدیران متوسطه استان گیلان و اثربخشی رهبری وجود دارد. نتایج نشان داد که از لحاظ جنسیت تفاوت معناداری بین خود-کارآمدی مدیران وجود ندارد. اما سابقه مدیریت باعث تفاوت معناداری بین میانگین ها گردید. به علاوه، نتایج نشان داد در خصوص اثربخشی مدیران با توجه به جنسیت و سابقه مدیریت نیز تفاوت معناداری وجود ندارد. هم چنین نتایج تحقیق حاکی از آن بود که تفاوت معناداری بین میزان خود-کارآمدی مدیران و رشته تحصیلی و منطقه محل خدمت وجود دارد.
پژوهشگران ناصر شیربگی (نفر اول)، نعمت اله عزیزی (نفر دوم)، محمد امجد زبردست (نفر سوم)، رقیه نصرتی سرایدشتی (نفر چهارم)